UBTECH robotfabriek: elke 10 min een humanoïde robot

Linda: Welkom bij The State of Tech, dinsdag 15 september 2026. Ik ben Linda Duursma.

Erik: En ik ben Erik Van Doorn. Vandaag: Chinese robotbouwer UBTECH opent een fabriek die elke tien minuten een humanoïde robot aflevert, Universal Robots lanceert een nieuwe generatie samenwerkende robots die direct met AI overweg kunnen, Fujitsu bouwt met de TU Delft een quantumcomputer op basis van synthetisch diamant, en de Australische vermogensbeheerder Netwealth koopt AI-startup Paradino om financieel adviseurs van hun papierwerk te verlossen. Plus twee dingen om vandaag zelf te proberen: de rustige leeslijst-app Readeck en de gratis puzzelverzameling Simon Tatham's Puzzles. We beginnen bij die robotfabriek in China.

Chinees UBTECH opent fabriek die elke tien minuten een humanoïde robot aflevert.

Linda: Het Chinese robotica-bedrijf UBTECH heeft een nieuwe fabriek geopend die volgens berichten elke tien minuten een humanoïde robot van de band laat rollen. Op jaarbasis komt dat neer op zo'n tienduizend stuks. Om dat in perspectief te zetten: de meeste bedrijven wereldwijd die aan humanoïde robots werken, tellen hun geleverde exemplaren nog in tientallen. Dit is China dat een compleet nieuwe categorie machines probeert te industrialiseren, en dat op een schaal die op dit moment door niemand in het Westen wordt geëvenaard.

Erik: En die schaal is eigenlijk het hele verhaal. Zolang humanoïde robots op maat gemaakte prototypes bleven, waren ze duur en bleven ze een niche. Zodra je een echte assemblagelijn hebt, dalen de stukkosten, gaat de productontwikkeling sneller, en kun je ineens leveren aan logistiek, detailhandel en ouderenzorg, plekken waar arbeidskrachten schaars zijn. UBTECH geeft duidelijk het signaal af dat het de humanoïde tegenhanger wil worden van wat BYD deed met elektrische auto's: eerst de thuismarkt veroveren en dan de exportmarkten overspoelen.

Linda: Of die robots daadwerkelijk goed genoeg zijn om zinvol werk te doen op grote schaal, is een aparte vraag. De demonstratievideo's zien er indrukwekkend uit, maar een tas boodschappen doen in een studio is iets anders dan acht uur per dag pakketten sorteren in een distributiecentrum. Wat wel vaststaat is dat de productiecapaciteit er nu is. En zodra je die capaciteit hebt, kun je heel snel opschalen als de software eenmaal goed genoeg wordt.

Erik: Voor Nederland en Europa is dit een ongemakkelijke boodschap. Europa heeft serieuze robotica-kennis, van ABB in Zwitserland tot KUKA in Duitsland, en ook Nederlandse spelers als Vanderlande in het magazijndomein. Maar niemand op het continent bouwt humanoïde platforms op deze schaal. Als UBTECH straks tienduizend robots per jaar tegen een concurrerende prijs kan wegzetten, dan komen die machines ook naar Nederlandse magazijnen en verzorgingshuizen, en dan is de vraag: koopt Nederland Chinees, of hebben we tegen die tijd een eigen alternatief? Dat laatste is op korte termijn onwaarschijnlijk.

Linda: Tegelijk zit er een geopolitieke laag onder. De EU heeft net importheffingen ingesteld op Chinese elektrische auto's, precies omdat de schaalvoordelen zo groot werden dat Europese fabrikanten niet meer konden meekomen. Met humanoïde robots zou hetzelfde patroon zich kunnen herhalen, en dan een paar jaar eerder. Handelsbeleid loopt bijna per definitie achter op de technologie, dus tegen de tijd dat Brussel dit onderwerp op de agenda zet, staat er al een fabriek in China die tienduizend robots per jaar produceert.

Universal Robots lanceert Gen 7, een cobot die direct met AI overweg kan.

Erik: We blijven bij robotica, maar dan een heel ander segment van de markt. Universal Robots, het Deense bedrijf dat feitelijk de categorie samenwerkende robots heeft uitgevonden, heeft op de IMTS-vakbeurs zijn zevende generatie gepresenteerd. Het heet Gen 7, en de belofte is dat het platform meteen klaar is voor AI. Dat betekent moderne software, betere connectiviteit, een compleet opnieuw ontworpen bedieningskast en een nieuwe reeks robotarmen. Alles bedoeld om AI-toepassingen direct op de fabrieksvloer te kunnen inzetten.

Linda: De context is belangrijk. Universal Robots heeft in twee decennia meer dan honderdduizend cobots geleverd, dus dit is geen startup die iets belooft, maar een gevestigde speler die een grote stap zet. Tot nu toe betekende AI toevoegen aan een cobot veel maatwerk: extra camerasystemen, aparte computers, en een integrator die alles aan elkaar knoopte. Gen 7 probeert dat samen te brengen tot één platform waarop je een modern vision-systeem of een taalinterface kunt aansluiten zonder de hele werkstroom opnieuw te bekabelen.

Erik: In de praktijk kan dat betekenen dat een kleine machinefabriek in Brabant of het Ruhrgebied een robot in dagen aan de slag heeft in plaats van maanden. En dat is voor de Europese maakindustrie, die grotendeels uit midden- en kleinbedrijven bestaat, echt een verschil. Zo'n bedrijf heeft geen eigen roboticateam, dus alles wat de integratietijd verkort, verlaagt de drempel om te automatiseren. En dat is precies waar Europa's productiviteitsprobleem zit.

Linda: Universal Robots is Deens, onderdeel van het Amerikaanse Teradyne, maar de engineering en een groot deel van de toeleveringsketen zit in Europa. Dat maakt dit een van de weinige gevallen waarin Europese techniek voorop loopt in een fysieke AI-toepassing. Voor Nederlandse toepassingen: denk aan verpakkingslijnen bij bloemenveilingen, kwaliteitscontrole in de voedingsindustrie of assemblage bij toeleveranciers van ASML. Overal waar mensen nu handelingen doen die niet echt vakmanschap vereisen, maar wel oog en handigheid, wordt de zakelijke afweging opnieuw gemaakt.

Linda: Even een kleine onderbreking. Luister je vaker naar The State of Tech? Druk dan op de likeknop en abonneer je, zodat je nooit een aflevering mist. Oké, verder.

Fujitsu en TU Delft bouwen quantumcomputer op elektronen in synthetisch diamant.

Erik: Fujitsu heeft zijn eerste prototype gepresenteerd van een quantumcomputer-module die elektronen in synthetisch diamant gebruikt als rekenbouwstenen. Dit prototype is ontwikkeld samen met de Technische Universiteit Delft, en het draait om zogenaamde tin-vacature-centra op fotonische circuits. De belangrijkste claim: dit ontwerp is gebouwd om op te schalen, omdat je meerdere modules optisch aan elkaar kunt koppelen, en het werkt op hogere temperaturen dan de supergeleidende quantumcomputers van IBM of Google, die tot vlak boven het absolute nulpunt moeten worden gekoeld.

Linda: En dat temperatuurpunt is groter nieuws dan het klinkt. Supergeleidende quantumsystemen hebben enorme koelinstallaties nodig die veel stroom vreten en flink wat vloeroppervlak vragen. Diamant-gebaseerde qubits die op warmere temperaturen werken zouden in principe kleinere machines betekenen, die goedkoper zijn in gebruik en makkelijker aan elkaar te knopen. Fujitsu wedt er in feite op dat de winnende quantumarchitectuur niet één grote machine wordt, maar veel modules die optisch aan elkaar zijn geregen.

Erik: Of die weddenschap uitkomt is verre van zeker. Er zijn op dit moment vier of vijf serieuze technologische paden naar een bruikbare quantumcomputer, en niemand weet welke het gaat halen. Maar Delft is een geloofwaardig alternatief pad, en dat betekent iets in een veld waar de grote namen tot nu toe Amerikaans zijn. Voor Fujitsu is dit ook een strategische zet: het Japanse bedrijf loopt achter op IBM en Google, en probeert via een andere technologische route in te breken op de markt.

Linda: De Nederlandse hoek is hier onmiskenbaar. Delft is al jaren een wereldcentrum voor onderzoek naar diamant-quantumsystemen, en dit Fujitsu-prototype is een direct resultaat van die expertise. QuTech, het samenwerkingsverband van de TU Delft en TNO, zit hier midden in. Het laat zien dat Nederlands fundamenteel onderzoek nog steeds vertaalt in serieuze industriële partnerschappen, ook als het commerciële geld uiteindelijk uit Tokyo komt in plaats van uit Amsterdam. De vraag voor beleidsmakers blijft: houdt Nederland die kennis binnen, of exporteren we vooral talent en licenties?

Australische Netwealth koopt AI-startup Paradino om adviseurs van papierwerk te verlossen.

Erik: Ons vierde nieuwsverhaal neemt ons mee naar de financiële dienstverlening, waar AI stilletjes de manier verandert waarop advies daadwerkelijk wordt gegeven. De Australische vermogensbeheerder Netwealth kondigde aan dat het de AI-startup Paradino overneemt voor ongeveer twintig miljoen Australische dollar direct, ruwweg veertien miljoen Amerikaanse dollar. Paradino heeft een product dat Athena heet, en dat automatiseert de vervelende delen van financieel advies: het opstellen van adviesdocumenten, het maken van gespreksverslagen en het opstellen van klantcommunicatie.

Linda: Netwealth legt daarbovenop nog eens tien miljoen Australische dollar op tafel voor twee jaar productontwikkeling. Het interessante is waarom een vermogensbeheerder een AI-startup helemaal overneemt in plaats van de software gewoon te licentiëren. Financieel advies heeft, in Australië en steeds meer in Europa, een productiviteitsprobleem. Adviseurs besteden een enorm deel van hun tijd aan compliance-papierwerk in plaats van aan het daadwerkelijk adviseren van klanten. Dat beperkt het aantal mensen dat ze kunnen bedienen en jaagt de kosten van advies omhoog.

Erik: Als AI het papierwerk kan terugbrengen van uren naar minuten, kan één adviseur ineens veel meer klanten winstgevend bedienen. En dat is precies wat we ook in Nederland zien. Vermogensbeheerders en onafhankelijk financieel adviseurs zetten stilletjes AI-hulpmiddelen in voor gespreksverslagen en geschiktheidsrapporten. De Autoriteit Financiële Markten kijkt daar scherp naar, omdat een fout in een adviesdocument juridische gevolgen heeft. Advies is een gereguleerd product, en een AI die iets net niet goed formuleert kan de adviseur aansprakelijk maken.

Linda: Tegelijk zit hier ook een kans voor Nederlandse huishoudens die nu geen advies kunnen betalen. In Nederland is het aantal onafhankelijk financieel adviseurs de afgelopen tien jaar gedaald, en de rekening voor een gesprek is voor veel mensen te hoog. Als AI de kosten per adviesgesprek fors omlaag brengt, kan advies weer toegankelijk worden voor de middengroep die nu tussen wal en schip valt. Toezichthouders moeten dan wel meegroeien: welke controle moet er zijn op wat een AI in een adviesdocument zet? Die discussie is in Den Haag nog nauwelijks begonnen.

De leeslijst-app Readeck bewaart artikelen voor rustig, offline lezen zonder tracking.

Erik: Tot slot twee dingen waar je vandaag iets mee kunt. De eerste is Readeck, een leeslijst-app die stilletjes aandacht krijgt bij mensen die klaar zijn met algoritmische feeds en overvolle browsers. Het idee is simpel: je installeert een kleine browser-uitbreiding, klikt op een knop bij elk artikel, en Readeck bewaart een schone tekstversie in je bibliotheek voor later. Geen advertenties, geen cookiebanners, geen pop-ups die je vragen een abonnement te nemen. Alleen het artikel, op elk apparaat, ook offline.

Linda: Wat Readeck bijzonder maakt is dat je hem zelf kunt hosten. Je leeslijst blijft dan volledig op je eigen computer of een klein servertje thuis, in plaats van in de cloud van iemand anders. Voor mensen die niet willen dat hun leesgedrag naar een Amerikaanse dienst lekt, is dat waardevol. Klinkt zelf hosten te ingewikkeld, dan zijn er ook Europese aanbieders die het voor je draaien tegen een klein bedrag per maand.

Erik: De app werkt in gewone browsers op de laptop, en op Android en iOS via de webinterface. In reviews staat dat hij goed omgaat met lange journalistieke stukken, met PDF's en zelfs met e-books. Readeck is gratis en open source, dus geen abonnement en geen risico dat de dienst ineens verdwijnt of wordt opgekocht. De typische werkwijze: overdag verzamel je artikelen die je niet meteen kunt lezen, en 's avonds of in de trein werk je ze door.

Linda: Wat Nederlandse gebruikers vaak prijzen is het systeem van etiketten, waarmee je artikelen kunt ordenen per project of onderwerp. Handig voor studenten die met bronnen werken, en voor journalisten en onderzoekers. En de opgeschoonde typografie maakt lange stukken echt aangenamer om te lezen dan een rommelige website. Het is een van die tools die op de achtergrond je digitale leven een beetje kalmer maakt, zonder dat je er dagelijks over nadenkt. Kost je vijf minuten om te installeren.

Simon Tatham's Puzzles is een gratis verzameling van veertig klassieke logica-spellen, volledig offline.

Erik: De tweede tip heeft niets met AI te maken. Hij heet Simon Tatham's Puzzles, een gratis verzameling van rond de veertig klassieke logica- en puzzelspellen. Denk aan cijferpuzzels, spelletjes waarbij je paden trekt, varianten op mijnenveger, schuifpuzzels. Precies het soort dingen waarmee je tien minuten in de trein je hoofd bezig houdt, zonder dat je batterij leegloopt en zonder dat je elke dertig seconden een reclame moet uitzitten.

Linda: De reden om hem juist nu te noemen is dat Simon Tatham's Puzzles inmiddels stilletjes naar bijna elk platform is overgezet. Er is een versie voor Windows, macOS en Linux, een Android-app, een iOS-app, en er is zelfs een variant die in je browser draait. Alles werkt volledig offline zodra het geïnstalleerd is. Geen account, geen aankopen in de app, geen advertenties en geen tracking. Het is precies het tegenovergestelde van hoe de mobiele spelletjesmarkt tegenwoordig in elkaar zit, en dat is ook precies waarom hij het proberen waard is.

Erik: Elke puzzel kan op verschillende moeilijkheidsniveaus worden gegenereerd, dus je kunt kort een makkelijk rondje spelen of een half uur op iets echt uitdagends puzzelen. Trouwe gebruikers noemen vooral het patroon-spel Loopy en de padpuzzel Signpost erg verslavend. Het is het soort ding om op je telefoon te zetten voor wachtkamers en woon-werkverkeer, zonder het schuldgevoel dat moderne gratis spelletjes vaak oproepen.

Linda: En dat maakt het bijna een politiek statement in 2026. De mobiele spelletjesmarkt draait op aandachtsroof en microtransacties. Simon Tatham is een Britse softwareontwikkelaar die deze verzameling al bijna twee decennia onderhoudt als hobbyproject. Gratis, offline en geen enkele voorwaarde. Dat is in 2026 een zeldzame combinatie, zeker als je vier van de gemaakte puzzels wilt oplossen zonder dat er ondertussen data over je speelgedrag naar een server ergens weg wordt gestuurd.

Linda: Vandaag hadden we het over: de humanoïde robotfabriek van UBTECH die elke tien minuten een robot aflevert, de nieuwe AI-klare cobot Gen 7 van Universal Robots, het diamant-quantumprototype van Fujitsu en TU Delft, en de overname van AI-startup Paradino door de Australische vermogensbeheerder Netwealth. Plus twee dingen om zelf te proberen: de leeslijst-app Readeck en de puzzelverzameling Simon Tatham's Puzzles.

Erik: Meer weten of reageren? Ga naar thestateoftech.nl of mail ons op info@doorzetters.net.

Erik: State of Tech, de techwereld in 15 minuten.