Unitree naar beurs Shanghai: 900 mln dollar voor humanoïde robots

Linda: Welkom bij The State of Tech, woensdag 12 augustus 2026. Ik ben Linda Duursma.

Erik: En ik ben Erik Van Doorn. Vandaag: Chinese robotmaker Unitree naar de beurs in Shanghai, Google zet Gemini in het hart van het slimme huis, Amerikaanse journalisten vernieuwen hun ethische code voor het AI-tijdperk, Anthropic zet wereldwijd watermerken in Claude-teksten. Plus twee dingen om vandaag uit te proberen: de gratis muziekspeler Feishin voor je eigen collectie, en de privacyvriendelijke reisapp Transportr voor Europese steden. We beginnen bij Unitree en die spraakmakende Chinese beursgang.

Chinese humanoïde-bouwer Unitree haalt met beursgang in Shanghai ruim negenhonderd miljoen dollar op.

Linda: Unitree, de Chinese robotmaker die vooral bekend werd met viervoetige robots en steeds capabelere humanoïden, heeft de introductieprijs voor zijn beursgang in Shanghai vastgesteld op honderdvijftig komma acht yuan per aandeel. Dat komt neer op zes komma één miljard yuan, ongeveer negenhonderdvier miljoen dollar. En dat is een mijlpaal, want Unitree is de eerste bouwer van humanoïde robots die op het Chinese vasteland naar de beurs gaat. Beleggers stappen massaal in, en het is duidelijk waar Beijing op inzet: op wat de Chinese leiding "embodied intelligence" noemt, ofwel AI-modellen die in machines zitten die kunnen lopen, grijpen en zich in de echte wereld bewegen.

Erik: En dan zie je waarom dit strategisch is. Unitree kan aanhaken op de enorme Chinese toeleveringsketen voor motoren, batterijen en sensoren, en robots produceren tegen prijzen waar westerse concurrenten moeilijk aan kunnen tikken. Een viervoeter van Unitree kost al een fractie van wat een vergelijkbare Boston Dynamics-machine kost. Schaal dat op naar humanoïden en je begrijpt waarom Beijing dit als een strategische sector behandelt. En de timing is opvallend: dit gebeurt in dezelfde week dat Chinese onderzoeksgroepen doorbraken laten zien met wereldmodellen, dus AI die beweging en fysica leert begrijpen uit video. Combineer betaalbare hardware met slimmere hersenen en je krijgt een productiebasis die het volgende decennium van fysieke AI kan gaan bepalen.

Linda: Voor Nederland en Europa is dit uiteindelijk een concurrentievraag. Nederlandse maakbedrijven en logistieke spelers, denk aan de tuinbouwrobotica rond Wageningen of de warehouse-automatisering bij grote spelers in Venlo en Rotterdam, kijken al langer naar humanoïden voor werk waar geen personeel meer voor te vinden is. Als Chinese humanoïden binnen een paar jaar tegen de prijs van een goede vorkheftruck te koop zijn, verandert dat de businesscase voor automatisering hier fors. Tegelijk zijn er in Brussel al gesprekken over de vraag of dit soort robots onder aanvullende veiligheids- en aansprakelijkheidsregels moet vallen zodra ze in publieke ruimtes of woningen komen.

Erik: En daar zit meteen het spanningsveld: Europa loopt in de hardware achter, maar leidt in regelgeving. Dat kan een rem zijn, maar ook een kwaliteitskeurmerk als het slim wordt aangepakt. Nederlandse hogescholen en TU Delft investeren zelf ook in humanoïde onderzoek, alleen niet op deze schaal. Deze beursgang van Unitree is dus geen los nieuwsberichtje, het is een signaal dat de robotmarkt van morgen mogelijk uit Shenzhen komt in plaats van uit Silicon Valley.

Google zet Gemini als altijd aanwezige AI-laag in het hart van het slimme huis.

Linda: Google hield vandaag zijn jaarlijkse Made by Google-evenement, en de boodschap is helder: Gemini neemt het huis over. Wat vroeger Google Assistant heette, die stem die je met een wakkerwoord moest aanroepen, wordt vervangen door wat Google een omgevings-AI-laag noemt. Het idee is dat Gemini stilletjes aanwezig is op je speakers, schermen, deurbellen en thermostaten, context in de gaten houdt, en zelf ingrijpt zonder dat je steeds "Hey Google" hoeft te zeggen. Dus in plaats van commando's geven, voer je gesprekken.

Erik: En het voorbeeld dat Google zelf geeft: Gemini merkt dat je op het punt staat naar werk te vertrekken en stelt een andere route voor vanwege een file, of ziet dat de kinderen naar bed zijn en dimt zelf de lichten. Google verkoopt dit als proactieve hulp in plaats van reactieve stembediening, en presenteert het als een naadloze overgang, want gebruikers willen hun bestaande routines niet kwijt. Maar hier zit precies het punt: Google vraagt huishoudens vertrouwen te stellen in een systeem dat veel meer meeluistert en afleidt dan de oude assistent ooit deed.

Linda: En voor Nederlandse huiskamers loopt dat direct de EU AI Act en de AVG binnen. Alles wat stilletjes context volgt in je woonkamer moet een heldere juridische basis hebben, en gebruikers moeten weten wat het apparaat verlaat en wat lokaal blijft. De Autoriteit Persoonsgegevens heeft zich eerder al kritisch uitgelaten over slimme speakers, en dit soort altijd-actieve AI gaat die discussie flink oprakelen. Wat Google technisch belooft is indrukwekkend, maar de vraag is of het genoeg lokaal blijft draaien om Europese toezichthouders comfortabel te houden.

Erik: Interessant is dat Google Assistant hiermee de facto in de uitloop gaat. Miljoenen Nederlandse huishoudens hebben ergens nog zo'n oude Google Home of Nest Mini staan, en die krijgen de komende maanden dus een fundamenteel andere AI erin. Voor gebruikers betekent dat: opnieuw kijken naar welke toestemmingen actief staan, en welke apparaten je überhaupt in huis wilt laten meepraten met een systeem dat context leert.

Linda: Even een kleine onderbreking. Luister je vaker naar The State of Tech? Druk dan op de likeknop en abonneer je, zodat je nooit een aflevering mist. Oké, verder.

Amerikaanse journalistenclub vernieuwt na tien jaar zijn ethische code speciaal voor het AI-tijdperk.

Erik: De Society of Professional Journalists, een van de meest geciteerde media-ethische organisaties in de Engelstalige wereld, heeft voorgestelde herzieningen van zijn ethische code gepubliceerd. Het is de eerste grote update in ruim tien jaar. En hoewel de opstellers bewust de letters A en I hebben vermeden om te voorkomen dat de code snel veroudert, is de hele herziening gedreven door generatieve AI in redacties en de vloed aan AI-content online. De belangrijkste toevoegingen zijn praktisch: er komt een expliciete richtlijn over het identificeren van misinformatie en desinformatie, en er komen guidelines over het verifiëren van herkomst en authenticiteit van bronnen.

Linda: In gewone taal: journalisten wordt gevraagd te controleren waar een stuk content écht vandaan komt, of een beeld door een mens of een machine is gemaakt, en of een geciteerde expert überhaupt bestaat. Dat laatste is geen theoretisch probleem meer. We hebben inmiddels meerdere gevallen gezien van verslaggevers die volledig verzonnen experts citeerden, rechtstreeks uit de fantasie van een chatbot. Slim aan de aanpak is dat ze de code rond gedrag hebben geschreven in plaats van rond specifieke technologieën, waardoor de regels blijven werken als er weer een nieuw model verschijnt.

Erik: Voor Nederlandse en Europese media is dit direct relevant. Veel redacties, van de NOS tot regionale kranten, verwijzen in hun eigen richtlijnen naar internationale codes zoals deze. Publieke omroepen zoals de BBC en de Duitse ARD zijn zelf al bezig met interne AI-richtlijnen, en de NVJ hier in Nederland heeft in het voorjaar aangegeven zijn eigen gedragscode te willen actualiseren. Dit Amerikaanse voorstel wordt daar bijna zeker een referentiepunt in.

Linda: Voor lezers en kijkers is de belofte hoopvol: dat wat je op een serieuze nieuwsplek leest, is gecontroleerd op herkomst, ook als het beeld of quote uit een AI-tijdperk komt. Maar de code is niet bindend, het is een norm. De praktijk zal per redactie verschillen, en dat is precies waar het schoentje wringt: bij kleinere titels of contentplatformen zonder eindredactie is het risico op verzonnen bronnen het grootst, en juist daar zullen deze richtlijnen het lastigst te handhaven zijn.

Anthropic bouwt vanaf vandaag watermerken in álle tekst die Claude wereldwijd produceert.

Erik: Anthropic is per vandaag, twaalf augustus, wereldwijd begonnen met het toevoegen van watermerken aan alle tekstuitvoer van zijn Claude-modellen. Het is een directe reactie op de handhaving van de transparantiebepalingen uit de EU AI Act, die op twee augustus van kracht werden. Het watermerken gebeurt op modelniveau, dus in de laag waar de tekst zelf gegenereerd wordt, en is bedoeld om de herkomst van AI-content duidelijk aantoonbaar te maken.

Linda: En dat is een grotere stap dan het lijkt. Watermerken in AI-tekst is technisch lastig: het gaat om onzichtbare patronen in woordkeus en zinsstructuur die statistische detectors kunnen oppikken, zonder dat een mens ze ziet. De EU AI Act legt de primaire verantwoordelijkheid voor die markering bij de modelaanbieder, en Anthropic loopt hier bewust voorop door het meteen wereldwijd uit te rollen in plaats van alleen voor Europese gebruikers. Dat maakt handhaving een stuk simpeler, en het zet druk op OpenAI en Google om iets vergelijkbaars te doen.

Erik: Voor Nederlandse gebruikers, en dan vooral scholen, universiteiten en werkgevers, is dit relevant nieuws. Als een tekst uit Claude komt en er zit een watermerk in, kunnen detectietools dat betrouwbaarder oppikken dan de huidige generatie AI-checkers, die vooral op gokwerk drijven. Universiteiten in Utrecht en Amsterdam experimenteren al met dit soort tools, en een echt betrouwbaar signaal zou het gesprek over AI in werkstukken concreter maken.

Linda: Tegelijk is het geen wondermiddel. Wie een AI-tekst herschrijft of door een tweede model haalt, kan het watermerk verzwakken. En modellen buiten de grote drie, van open Chinese modellen tot lokaal draaiende modellen, doen hier niet aan mee. Dus dit is vooral een grote stap voor de reguliere markt, niet voor de randgevallen. Wat opvalt is dat Anthropic dit als wereldwijde regel invoert. Dat is een keuze die laat zien dat de EU AI Act de facto de mondiale standaard voor AI-transparantie aan het worden is, iets waar Brussel al langer op hoopte.

De gratis muziekspeler Feishin maakt van je eigen muziekverzameling weer een moderne streamingdienst.

Erik: Tot slot twee dingen waar je vandaag zelf mee aan de slag kunt. De eerste is voor iedereen die nog een oude harde schijf of laptop heeft met muziekbestanden erop. Ripjes van cd's, gekochte downloads uit de tijd dat downloaden nog een ding was. Feishin is een gratis, open-source muziekspeler die van dat stoffige archief iets maakt dat aanvoelt als een echte streamingdienst. De app werkt op Windows, Mac en Linux, en verbindt met een muziekserver die je zelf draait.

Linda: De aantrekkingskracht is echt eigenaarschap. Gebruikers melden dat Feishin grote bibliotheken aankan, tienduizenden nummers, zonder te haperen, en de app ondersteunt hoge audiokwaliteit die sommige commerciële diensten nog steeds comprimeren. Je krijgt goede albumhoezen, afspeellijsten, slimme shuffle en synchronisatie over meerdere apparaten, allemaal wijzend naar muziek die je echt bezit. Voor iedereen die weleens een favoriet nummer heeft zien verdwijnen uit een streamingdienst wegens een licentieruzie, is dat een prettig idee.

Erik: De installatie is het lastigste deel. Je hebt een muziekserver nodig, ergens in huis draaiend op een pc of een klein altijd-aan-apparaatje. Zodra dat staat, is de Feishin-app zelf gratis en gebruiksvriendelijk. Het is populair bij mensen die om audiokwaliteit geven en privacybewust zijn, want er gaat geen luisterdata terug naar een advertentieplatform. Alles blijft tussen je apparaten en je server, en dat past mooi bij de bredere Europese beweging naar digitale soevereiniteit. Jouw muziek, jouw bestanden, geen abonnement dat morgen kan verdwijnen.

Transportr plant reizen door Europese steden met openbaar vervoer, zonder je te volgen.

Linda: En de tweede is voor iedereen die zich met tram, trein of bus door Europese steden verplaatst. Transportr is een gratis, open-source app die reizen plant door een breed scala aan Europese vervoersnetten. Berlijn, Wenen, Zürich, Praag, en ook flink wat kleinere steden, allemaal ondersteund door door de gemeenschap onderhouden dataverbindingen. Wat Transportr onderscheidt van de grote commerciële apps is vooral wat het níet doet: geen account vragen, geen locatiedata verkopen, geen advertenties.

Erik: Je opent de app, typt waar je heen wilt, en je krijgt de snelste route via de mix van vervoermiddelen die logisch is. Hij werkt ook offline voor opgeslagen ritten, wat handig is als je een metrotunnel in duikt en je verbinding kwijtraakt. De app is beschikbaar op Android via zowel de Google Play Store als de F-Droid open source-verzameling. Gebruikers prijzen vaak hoe snel routes berekend worden vergeleken met sommige trage officiële vervoersapps, en grensoverschrijdende reizen gaan verrassend soepel, gezien hoe versnipperd Europese vervoersdata eigenlijk is.

Linda: Voor Nederlandse reizigers is Transportr geen vervanger van 9292 of de NS-app, want tickets kopen zit er niet in. Maar voor het plannen van een reis in een Duitse of Oostenrijkse stad die je niet kent, van hotel naar afspraak aan de andere kant van de stad, is het een prima rustige tool. Gratis, privé en zonder gedoe. En precies dat maakt het waardevol: niet de spektakelfunctie, maar het feit dat je onderweg niet uitgemolken wordt voor data.

Erik: Twee heel verschillende tools dus, maar met dezelfde onderliggende gedachte: jij houdt controle over wat je bezit en waar je heen gaat.

Linda: Vandaag hadden we het over: de spraakmakende beursgang van robotmaker Unitree in Shanghai, Google dat Gemini in het hart van het slimme huis zet, de Amerikaanse journalistieke ethische code die het AI-tijdperk in wordt getrokken, Anthropic dat wereldwijde watermerken in Claude-tekst inbouwt, en twee dingen om zelf te proberen: de muziekspeler Feishin voor je eigen collectie en de reisapp Transportr voor Europese steden zonder tracking.

Erik: Meer weten of reageren? Ga naar thestateoftech.nl of mail ons op info@doorzetters.net.

Erik: State of Tech, de techwereld in 15 minuten.