← The State of Tech RSS Feed

10 juli 2026 · 13:25

Claude Code achterdeur: China vs. Anthropic uitgelegd

Een Chinese cybertoezichthouder beschuldigt Anthropic van een verborgen monitoringsmechanisme in Claude Code, de AI-programmeerassistent die bij tienduizenden ontwikkelaars dagelijks draait. Anthropic ontkent het mechanisme niet, maar noemt het legitieme anti-misbruiktelemetrie. In deze aflevering van The State of Tech legt Linda Duursma uit waarom dit debat ook voor Nederlandse bedrijven als ASML en ING directe gevolgen heeft.

Anthropic Claude Code Micron halfgeleiders kwantumcomputing Google

Beluister deze aflevering:

Transcript

Linda: Welkom bij The State of Tech, vrijdag 10 juli 2026. Ik ben Linda Duursma.

Erik: En ik ben Erik Van Doorn. Vandaag: China beschuldigt Anthropic van een verborgen achterdeur in Claude Code, Micron steekt drie miljard dollar in de Amerikaanse chipketen, Amerikaanse politici willen chatbots aan banden leggen voor kinderen, Google claimt een echte doorbraak in kwantumfoutcorrectie, plus twee dingen om vandaag uit te proberen: de privé-messenger Session en het zelf-gehoste dashboard Homarr. We beginnen met die achterdeur-rel rond Claude Code.

China beschuldigt Anthropic van een verborgen achterdeur in zijn programmeer-assistent Claude Code.

Linda: Een Chinese staatstoezichthouder voor cybersecurity, gelieerd aan het ministerie van Industrie en Informatietechnologie, komt vandaag met een opvallende waarschuwing. Volgens Peking zit er in bepaalde versies van Anthropics programmeer-assistent Claude Code een ingebouwd monitoringsmechanisme, dat gevoelige gebruikersdata zonder toestemming kan terugsturen naar het bedrijf. De toezichthouder roept Chinese bedrijven op om per direct audits uit te voeren en in sommige gevallen de tool volledig te verwijderen. Alibaba zou zijn medewerkers vanaf vandaag al hebben verboden Claude Code nog te gebruiken.

Erik: En het interessante is Anthropics reactie. Het bedrijf ontkent het bestaan van dat mechanisme niet. Volgens Anthropic ging het om een experimentele beveiligingsmaatregel, bedoeld om accountmisbruik op te sporen en te voorkomen dat concurrerende AI-labs zijn model zouden namaken. De techniek achter dat namaken heet in de industrie modeldistillatie: je gebruikt de antwoorden van een topmodel om er een goedkopere kloon van te trainen. De feiten zijn dus niet echt in dispuut. Wat in dispuut is, is het etiket. Legitieme anti-misbruik-telemetrie, of surveillance in een beveiligingsjasje?

Linda: En de timing is veelzeggend. Dit is een van de eerste grote publieke botsingen waarin een Chinese toezichthouder een westerse AI-tool op precies dezelfde manier behandelt als westerse toezichthouders Chinese apps als TikTok en DeepSeek hebben behandeld. Het draaiboek wordt gekopieerd, in omgekeerde richting. Voor Europese bedrijven is dat het ongemakkelijke deel. Brussel maakt zich al twee jaar zorgen over toeleveringsrisico's van Chinese AI-modellen, en nu wordt exact hetzelfde argument tegen een Amerikaanse tool ingezet.

Erik: Voor Nederlandse gebruikers, en zeker voor grote werkgevers als ASML, ING of Philips, betekent dit dat het beveiligingsbeleid rond AI-programmeerhulpen scherper moet. Als er inderdaad telemetrie meeloopt die code-fragmenten of andere data terugstuurt, raakt dat bedrijfsgeheimen. De Autoriteit Persoonsgegevens en het Nationaal Cyber Security Centrum kijken al langer naar dit type risico. Het meest opvallend is misschien dat het niet meer alleen gaat over WAAR je AI vandaan haalt, uit Amerika of China, maar over WAT die AI ondertussen meeneemt terug naar huis, ongeacht het land van herkomst.

Micron steekt drie miljard dollar in de Amerikaanse chipketen, tot aan de kale wafer aan toe.

Linda: De Amerikaanse geheugenchipmaker Micron trekt tot drie miljard dollar uit voor de Amerikaanse halfgeleiderketen. Het opvallende zit niet zozeer in het totaalbedrag, maar in de bestemming van vijfhonderd miljoen daarvan: een fabriek in Sherman, Texas, van GlobalWafers, waar kale siliciumschijven worden gemaakt. Dat is letterlijk het allereerste begin van de chipproductie, de blanco plakken waar later alle transistoren op komen. Op dit moment komt vrijwel al dat ruwe wafermateriaal uit Azië. En dat maakt deze investering meer dan een persbericht.

Erik: Het vraagverhaal is AI, want geheugenchips zijn een van de grootste flessenhalzen in AI-servers op dit moment. Maar het strategische verhaal is onafhankelijkheid. Washington probeert al jaren te voorkomen dat de Amerikaanse chipindustrie binnen enkele weken tot stilstand komt als er iets misgaat rond Taiwan. Investeren in kale wafers is een van de minst glamoureuze onderdelen daarvan, en tegelijk een van de belangrijkste. Zonder wafers geen chips, hoe geavanceerd je fabrieken verderop in de keten ook zijn.

Linda: En voor Europa is dit een spiegel. De Europese Chips Act beloofde drieënveertig miljard euro aan publieke en private investeringen, met als doel het Europese aandeel in de wereldwijde chipproductie tegen 2030 te verdubbelen. Twee jaar later loopt de voortgang traag, verschillende paradepaardjes zijn vertraagd, en Europa is nog vrijwel volledig afhankelijk van Aziatische wafers. In verhouding tot de honderden miljarden die in de VS en China rondgaan, oogt de Europese inzet bescheiden.

Erik: Voor Nederland raakt dit direct het ecosysteem rond ASML in Veldhoven, ASM in Almere en NXP in Eindhoven. Die bedrijven leveren de machines en chips die ergens in de keten passen, maar de wafers zelf komen ook hier grotendeels uit Japan en Taiwan. Industriekoepels wijzen er al langer op dat Brussel niet alleen aan de glamoureuze kant van de keten moet investeren, de EUV-machines en de topfabrieken, maar juist aan de vuile beginkant. Micron laat zien hoe dat er in de praktijk uitziet.

Linda: Even een kleine onderbreking. Luister je vaker naar The State of Tech? Druk dan op de likeknop en abonneer je, zodat je nooit een aflevering mist. Oké, verder.

Amerikaanse politici willen chatbots dwingen tot transparantie en bescherming van minderjarigen.

Erik: Twee leden van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, Valerie Foushee en Greg Casar, hebben een wetsvoorstel ingediend met de naam People-First Chatbot Act. Het doel: voor het eerst federale regels om AI-chatbots. De kernpunten zijn helder. Geen gebruik van chatlogs van minderjarigen om chatbots te trainen zonder toestemming, verplichte melding dat je met een AI praat en niet met een mens, strikte grenzen aan gerichte reclame op basis van chatgesprekken, en maandelijkse veiligheidschecks van de systemen zelf. Gebruikers krijgen bovendien het recht om te zien welke data er over hen wordt bewaard, en om die te laten wissen.

Linda: Wat dit wetsvoorstel bijzonder maakt, is dat het specifiek over chatbots gaat, niet over AI in het algemeen. Dat is een scherper afgebakend doelwit dan de brede AI-debatten in Washington tot nu toe. De aanleiding is inmiddels goed gedocumenteerd: jonge gebruikers die intense relaties opbouwen met AI-companions, chatbots die schadelijk advies geven, en een data-economie die stilletjes een van de intiemste soorten gesprekken opzuigt die mensen voeren. Of het voorstel het haalt is een andere vraag, maar het is een signaal dat Amerikaanse politici bijtrekken naar waar Europese toezichthouders al langer staan.

Erik: En daar zit de Europese hoek. Veel van wat in dit voorstel staat, bestaat hier al onder de AI Act en de AVG. Het recht om data in te zien en te wissen, de verplichte melding dat je met een machine praat, beperkingen op profilering van minderjarigen, dat is hier al juridisch verankerd, alleen verspreid over verschillende regels. Als de Amerikaanse wet er in enige vorm komt, betekent dat dat Europese chatbotaanbieders straks in twee grote markten met vergelijkbare eisen te maken krijgen. Voor bedrijven als het Amsterdamse Bird of Nederlandse zorg-chatbots betekent dat minder maatwerk per regio, wat de kosten voor compliance kan drukken.

Google claimt een echte doorbraak in kwantumfoutcorrectie door de computer zichzelf te laten bijstellen.

Linda: Googles Quantum AI-team, samen met Google DeepMind, meldt een concrete stap voorwaarts in kwantumcomputing. De kop van het onderzoek: een opvallend laag foutpercentage op wat de surface code heet, een van de belangrijkste methodes voor kwantumfoutcorrectie. In gewone taal: kwantumcomputers zijn berucht kwetsbaar, de kleinste verstoring zorgt voor rekenfouten, en het hele vakgebied loopt al jaren vast op de vraag hoe je die fouten betrouwbaar opruimt. Google zegt nu een betere manier te hebben gevonden.

Erik: De aanpak is slim. In plaats van foutcorrectie en het bijstellen van de machine als twee losse taken te zien, hebben ze die samengevoegd. Het systeem gebruikt de fouten die het detecteert als leersignaal voor een AI die de bediening van de kwantumcomputer continu bijstelt, tijdens het rekenen. Vergelijk het met een auto die op basis van elke hobbel in de weg zijn motor bijregelt terwijl je rijdt. Uit Googles simulaties komt naar voren dat deze aanpak niet trager wordt naarmate de kwantummachines groter worden. En dat was juist een van de grootste twijfels rond opschaling.

Linda: Voor Europa telt dit op twee manieren. Het vergroot de afstand tussen de absolute top van het kwantumveld, die grotendeels Amerikaans is, en de rest, waaronder sterke Europese spelers als IQM in Finland, Pasqal in Frankrijk en Quantinuum met Britse wortels. Tegelijk verschuift het de tijdlijndiscussie. Praktische kwantumcomputers zijn altijd tien jaar weg geweest, maar met elke mijlpaal in foutcorrectie schuift die horizon dichterbij. En dat raakt ook Nederland: onderzoekers bij QuTech in Delft en het bredere Quantum Delta NL-programma werken aan precies dit type problemen. Als Google echt zoveel voorloopt, moeten Europese subsidieprogramma's opnieuw kijken waar ze op inzetten: eigen hardware bouwen, of vooral zorgen dat we mee kunnen doen op de toepassingskant.

De messenger Session verbergt je identiteit zonder telefoonnummer of e-mailadres.

Erik: Tot slot twee dingen waar je vandaag iets mee kunt. De eerste is een chatapp die Session heet. Het is een gratis, open source berichtenapp die zichzelf positioneert als een stap verder dan apps als Signal op het gebied van privacy. Het grote verschil: Session vraagt geen telefoonnummer en geen e-mailadres bij aanmelden. Je krijgt een willekeurig gegenereerde ID. Berichten zijn versleuteld van eind tot eind, en ze worden gerouteerd via een gedecentraliseerd netwerk van servers, niet via één centraal datacenter van een bedrijf.

Linda: Het project wordt beheerd door een stichting die inmiddels in Zwitserland zit, en dat is een van de redenen dat de app in Europese privacykringen aandacht krijgt. Session draait op iPhone, Android, Windows, Mac en Linux, er is ook een desktopversie. De keerzijde is dat je zonder telefoonnummer geen bestaande contacten kunt vinden. Je moet je Session-ID delen of een QR-code laten scannen om een gesprek te starten. Minder handig dan WhatsApp, maar voor journalisten, activisten, advocaten of iedereen die simpelweg niet wil dat metadata ergens in een grote centrale database belandt, is dat juist het hele punt.

Erik: Wees wel duidelijk over wat Session doet en niet doet. De app verbergt vóór het netwerk zelf met wie je praat. Ze zorgt er niet voor dat de ander geen screenshot kan maken, en ze is niet gemaakt voor enorme groepschats of zakelijk gebruik. Recensenten prijzen het onderliggende ontwerp, maar noemen de interface iets minder afgewerkt dan bij de grote commerciële apps. Voor Nederlandse gebruikers is Session gratis, werkt op elke telefoon en elke computer, en installeren duurt hooguit een paar minuten. Een goed vertrekpunt als je nieuwsgierig bent naar een privacyvriendelijker alternatief.

Het gratis dashboard Homarr maakt van je browser een persoonlijk commandocentrum.

Linda: Het tweede om vandaag te proberen heet Homarr. Het is een gratis, open source dashboard dat al je favoriete webdiensten, thuisnetwerk-tools en bookmarks samenvoegt op één overzichtelijke pagina die je in de browser opent. Zie het als een startpagina in het kwadraat, maar dan een die je zelf host, zodat er niks via een derde partij loopt. Gebruikers beschrijven het als de rustigste manier om alles wat ze belangrijk vinden in één oogopslag te zien, zonder abonnement en zonder een bedrijf dat bijhoudt op welke link je klikt.

Erik: Je kunt widgets toevoegen voor het weer, je agenda, je mediabibliotheek, je netwerkmonitor, zelfs livechecks op websites die jij belangrijk vindt. Het is gericht op mensen die veel tabbladen openhouden, een thuisserver draaien, of gewoon een rustig vertrekpunt willen in de ochtend zonder advertenties. De installatie vraagt de eerste keer wat technisch geduld, je zet het op een thuiscomputer of een klein servertje, maar er is een vriendelijke community en er zijn uitgebreide handleidingen.

Linda: Voor Nederlandse gebruikers is dit een leuk weekendproject, en tegelijk een zachte kennismaking met zelf-hosten: je eigen tools draaien in plaats van leunen op Google of Microsoft. Dat is een thema dat Europese privacyorganisaties, waaronder Bits of Freedom hier in Nederland, al jaren aandragen. Homarr is gratis, werkt in elke moderne browser, en je bepaalt volledig zelf welke gegevens erop belanden.

Linda: Vandaag hadden we het over: China dat Anthropic beschuldigt van een verborgen achterdeur in Claude Code, Microns miljardeninvestering in de Amerikaanse chipketen, het Amerikaanse wetsvoorstel om chatbots aan banden te leggen, Googles doorbraak in kwantumfoutcorrectie, en twee dingen om zelf te proberen: de privé-messenger Session en het zelf-gehoste dashboard Homarr.

Erik: Meer weten of reageren? Ga naar thestateoftech.nl of mail ons op info@doorzetters.net.

Erik: State of Tech, de techwereld in 15 minuten.