AMD investeert $10 mrd in chipverpakking Taiwan

Linda: Welkom bij The State of Tech, zaterdag 23 mei 2026. Ik ben Linda Duursma.

Erik: En ik ben Erik Van Doorn. Vandaag: AMD steekt tien miljard dollar in Taiwanese chipverpakking, AI neemt het laboratorium over in de biowetenschappen, beleggers spreiden hun AI-weddenschap buiten TSMC, de Verenigde Staten en Zweden tekenen een tech-pact, plus twee dingen om vandaag uit te proberen: Workday's nieuwe AI-helper voor de IT-afdeling en een handige manier om je eigen rekenkracht slimmer in te zetten via het zogeheten AI-grid. We beginnen met de tien miljard van AMD in Taiwan.

AMD pompt tien miljard dollar in Taiwanese chipverpakking om AI-vraag bij te benen.

Erik: AMD legt tien miljard dollar op tafel in Taiwan, en dat is geen klein bedrag. Het geld gaat naar wat ze geavanceerde chipverpakking noemen. Klinkt saai, maar het is op dit moment het belangrijkste flessenhalsje in de hele AI-industrie.

Linda: Even uitleggen wat dat is. Een moderne AI-chip is niet één stukje silicium meer, maar een stapeltje van losse onderdelen die heel precies aan elkaar geplakt worden. Rekenkern, geheugen, verbindingen. Dat samenvoegen heet verpakking, en de techniek die AMD nu wil opschalen heet Elevated Fan-out Bridge. Een soort bruggetje tussen al die onderdelen.

Erik: En die capaciteit is gewoon op. Iedereen die AI-chips wil bouwen, van AMD tot Nvidia, staat in dezelfde rij bij dezelfde Taiwanese fabrieken. AMD-topvrouw Lisa Su zegt het zelf: deze investering moet ervoor zorgen dat er in 2026 en daarna genoeg capaciteit is om aan klanten te leveren.

Linda: Wat opvalt: AMD doet dit niet alleen. Het bedrijf trekt partners mee in Taiwan om een heel nieuw verpakkingsecosysteem op te tuigen. Dat betekent dus ook lokale leveranciers, testbedrijven, materialenmakers. Het is een keten, geen fabriek.

Erik: Hier zit ook een geopolitieke laag onder. AMD verdubbelt juist in Taiwan, terwijl Washington al jaren probeert chipproductie naar de Verenigde Staten te trekken. De boodschap is helder: voor de meest geavanceerde verpakking is er voorlopig geen alternatief voor Taiwan.

Linda: Dit verklaart ook waarom AI-infrastructuur zo duur blijft. Het is niet de rekenkern die schaars is, het is de bril eromheen. En als AMD nu pas voor 2026 capaciteit veilig stelt, zie je hoe lang de doorlooptijden zijn.

Erik: Voor klanten betekent het: wachtlijsten blijven lang, prijzen blijven hoog. En voor concurrenten die niet vroeg geboekt hebben wordt het lastig om mee te komen.

Linda: En het laat zien hoe afhankelijk Europa is van die ene schakel in Taiwan. Daar verandert deze deal helemaal niets aan, eerder andersom.

AI verschuift in de biowetenschappen van assistent naar zelfstandige onderzoeker.

Linda: AI in de biowetenschappen zit in een nieuwe fase. Tot voor kort was het vooral een slim hulpje: eiwitten voorspellen, data sorteren, patronen herkennen. Nu zijn er systemen die de hele onderzoeksketen overnemen. Hypothese opstellen, experiment ontwerpen, robot in het lab aansturen, resultaten lezen, volgende stap bepalen.

Erik: Dat noemen ze AI-wetenschappers. En het is geen sciencefiction meer. Bedrijven als Isomorphic Labs, het medicijnen-zusje van Google DeepMind, en Ginkgo Bioworks lopen voorop. Die laatste bouwt eigenlijk een soort fabriek waarin AI besluit welke micro-organismen er gemaakt en getest worden.

Linda: De winst zit in snelheid. Een traditioneel laboratorium doet misschien tientallen experimenten per week. Zo'n geautomatiseerd systeem draait er duizenden, dag en nacht. En het leert van elke uitkomst direct verder.

Erik: Maar er zit ook een serieuze kant aan. Experts dringen aan op proactief beleid. Want dezelfde technologie die sneller naar nieuwe medicijnen leidt, kan ook helpen bij het ontwerpen van gevaarlijke moleculen of pathogenen. Biosecurity is hier het sleutelwoord.

Linda: Wat dit laat zien is dat regelgevers achter de feiten aan lopen. De experimenten gebeuren nu, in commerciële laboratoria, met systemen waarvan we nog niet precies weten hoe ze tot hun keuzes komen.

Erik: En de farma-industrie zelf is verdeeld. De grote spelers experimenteren mee, maar zijn voorzichtig met loslaten van controle. Wie laat een AI beslissen welke moleculen er in een dure klinische studie belanden?

Linda: Even een kleine onderbreking. Luister je vaker naar The State of Tech? Druk dan op de likeknop en abonneer je, zodat je nooit een aflevering mist. Oké, verder.

Beleggers zoeken AI-winnaars buiten TSMC nu de AI-trade breder wordt.

Erik: TSMC, de Taiwanese chipmaker waar onder andere Nvidia en AMD bij produceren, was jarenlang het meest voor de hand liggende AI-aandeel. Wilde je meeprofiteren van AI zonder direct in Nvidia te zitten, dan kocht je TSMC. Dat verandert nu.

Linda: De reden is simpel: AI wordt breder. Het is niet meer alleen de allergrootste rekenkern in een datacenter. Het zit ook in gewone processors, in geheugenchips, in netwerkapparatuur, in robots. En al die onderdelen worden door andere bedrijven gemaakt.

Erik: Geheugen is daar een mooi voorbeeld van. AI-modellen vreten geheugen. Bedrijven als SK Hynix en Micron zien hun orderboeken vollopen. Die zaten een paar jaar geleden nog in een prijsoorlog, nu zitten ze op een tekort.

Linda: En dan is er de verschuiving van training naar inferentie. Training is het bouwen van een AI-model, inferentie is het gebruiken ervan. Training gebeurt een paar keer, gebruik gebeurt miljarden keren per dag. Dat vraagt om andere chips, vaak goedkoper en zuiniger.

Erik: Robotica is een ander spoor. Als AI fysieke vorm krijgt, in fabrieken, in magazijnen, in zorginstellingen, dan profiteren sensorenmakers, motorenbouwers, batterijproducenten. Hele andere namen dan de gebruikelijke chiplijst.

Linda: Voor TSMC zelf is dit overigens geen ramp. Het bedrijf blijft de belangrijkste chipmaker ter wereld. Maar de koers hangt minder eenzijdig aan de AI-belofte, en dat is op zich gezonder.

Erik: De keerzijde: er komt ook meer ruis. Hoe meer bedrijven het label AI-winnaar krijgen, hoe lastiger het is om te zien wie echt structureel profiteert en wie meelift op de hype.

Verenigde Staten en Zweden tekenen tech-pact voor AI, 6G en geavanceerde productie.

Erik: De Verenigde Staten en Zweden hebben een tech-welvaartspact gesloten. Het is een memorandum van overeenstemming, dus geen bindend verdrag, maar wel een politiek signaal. Ze gaan samenwerken op AI, op 5G en 6G, op biomedisch onderzoek en op geavanceerde productie.

Linda: Zweden is voor Washington een logische partner. Daar zit Ericsson, een van de weinige niet-Chinese leveranciers van mobiele netwerkapparatuur. En Zweden investeert stevig in industriële AI: AI die fabrieken aanstuurt, materialen ontwerpt, productielijnen optimaliseert.

Erik: De tekst van de overeenkomst benadrukt veilige AI. Dat is het codewoord waarmee Westerse landen aangeven dat ze niet alleen technologie willen delen, maar ook spelregels. Geen export naar partijen die de regels niet volgen, gezamenlijke standaarden voor toetsing.

Linda: Opvallend is de nadruk op 6G. Dat is de opvolger van 5G, en die standaard wordt nu pas ontworpen. Wie aan tafel zit bij die ontwerpfase bepaalt straks hoe wereldwijde mobiele netwerken werken. En daar wil Washington samen met Ericsson zitten, in plaats van Huawei het werk te laten doen.

Erik: Het past in een breder patroon. De Verenigde Staten sluit dit soort pacten met meerdere bondgenoten: Japan, Zuid-Korea, Australië, het Verenigd Koninkrijk. Het is een netwerk van bilaterale tech-afspraken in plaats van één groot verdrag.

Linda: Wat hier ontbreekt is een grote rol voor de Europese Unie als blok. Zweden tekent zelf, niet via Brussel. Dat is veelzeggend, omdat de EU op AI-regelgeving juist heel zichtbaar wil zijn, maar op industriële samenwerking de losse lidstaten voorrang lijken te krijgen.

Erik: Voor bedrijven kan dat onhandig zijn. Een Zweedse maker werkt straks misschien onder Amerikaanse afspraken, terwijl een Duitse concurrent onder Europese regels valt. Dat creëert frictie binnen één interne markt.

Linda: Tot slot twee dingen waar je vandaag iets mee kunt, of in elk geval over kunt nadenken voor je werk.

Workday breidt zijn AI-helper Sana uit naar de IT-afdeling.

Erik: Workday is een grote leverancier van bedrijfssoftware voor personeelszaken en financiën. Veel multinationals draaien er hun salarisadministratie op. Het bedrijf heeft een eigen AI-helper, Sana, en die kon tot nu toe vooral helpen bij HR-taken en boekhouding. Vanaf nu doet Sana ook IT-werk.

Linda: Concreet betekent dat: als een nieuwe medewerker begint, regelt Sana automatisch de laptop, het mailaccount, de toegang tot systemen. Vertrekt iemand, dan zet de AI de toegang weer uit. Krijgt iemand een nieuwe rol, dan worden de rechten aangepast. Dat zijn klusjes waar IT-afdelingen veel tijd aan kwijt zijn.

Erik: En het gaat verder dan dat. Dagelijkse IT-aanvragen, het soort vraag waarvoor je vroeger een ticket indiende en dan drie dagen wachtte, kan Sana zelfstandig afhandelen. Wachtwoord resetten, software installeren, toegang aanvragen tot een gedeelde map.

Linda: Het is onderdeel van een bredere beweging. Bedrijven willen autonome AI-helpers die routinetaken overnemen, niet alleen vragen beantwoorden. De term die je vaak hoort is agent: een AI die zelf stappen uitvoert in andere systemen.

Erik: De vraag is hoe snel grote bedrijven dit oppakken. Want IT-dienstverlening is een markt met gevestigde namen als ServiceNow en BMC. Workday is daar relatief nieuw in. Voor middelgrote bedrijven, of voor bedrijven die toch al alles via Workday doen, is dit een logisch alternatief.

Linda: Wat je hier ook ziet is dat softwareleveranciers steeds meer terrein van elkaar willen pakken. Workday kwam uit HR, gaat nu IT in. SAP doet hetzelfde de andere kant op. Salesforce ook. De grenzen tussen bedrijfssoftware-categorieën vervagen.

Erik: Voor IT-medewerkers betekent het niet meteen werkloosheid, wel een verschuiving. Minder tickets afhandelen, meer toezicht houden op wat de AI doet en ingrijpen als het fout gaat.

Het AI-grid wil rekenkracht voor AI net zo gewoon maken als stroom uit het stopcontact.

Erik: Het idee van een AI-grid komt uit de telecomwereld. Nu draait bijna alle AI in een paar enorme datacenters, vaak ver weg. Een AI-grid wil dat veranderen: rekenkracht verdelen over het hele telecomnetwerk, in regionale knooppunten, in centrales, dicht bij waar de gebruiker zit.

Linda: Het voordeel is snelheid. Een AI-agent die jouw spraakopdracht uitvoert, hoeft niet via een datacenter in Ierland of Virginia. Hij doet het in een knooppunt in dezelfde stad. Dat scheelt milliseconden, en bij realtime toepassingen zoals zelfrijdende auto's of operatierobots maakt dat het verschil.

Erik: En het verlaagt de drempel om AI te gebruiken. Vandaag de dag moet je als ontwikkelaar capaciteit huren bij een handvol cloudaanbieders. In een AI-grid kan elke ontwikkelaar overal aansluiten, en kiest het systeem zelf waar de berekening het beste kan draaien.

Linda: Voor wie hier vandaag iets mee wil: kijk eens naar het werk van organisaties als de Linux Foundation rond verdeelde AI, of naar projecten als Ollama, waarmee je AI-modellen lokaal op je eigen laptop draait. Dat is het kleine zusje van het grid-idee. Geen abonnement, geen cloud, gewoon je eigen rekenkracht.

Erik: Het mooie is dat dit aansluit bij een breder besef: niet alles hoeft naar de cloud. Veel werk kan prima op een laptop, een telefoon of een lokale server. En voor wie privacy belangrijk vindt, of gewoon de kosten in de hand wil houden, is dat goed nieuws.

Linda: Het is wel een belofte op middellange termijn. Telecombedrijven zijn niet bekend om hun snelheid in dit soort transformaties, en de standaarden moeten nog uitkristalliseren.

Linda: Vandaag hadden we het over: AMD's miljardeninvestering in Taiwanese chipverpakking, AI die zelfstandig laboratoria runt, beleggers die buiten TSMC naar AI-winnaars zoeken, het tech-pact tussen Washington en Stockholm, Workday's nieuwe AI-helper voor de IT-afdeling, en het AI-grid dat rekenkracht overal beschikbaar wil maken.

Erik: Meer weten of reageren? Ga naar thestateoftech.nl of mail ons op info@doorzetters.net.

Erik: State of Tech, de techwereld in 15 minuten.