Amerikaans AI-kader, NVIDIA-datacenters & Apple WWDC 2026

Linda: Welkom bij The State of Tech, dinsdag 24 maart 2026. Ik ben Linda Duursma.

Siert: En ik ben Siert de Groot. Het Witte Huis wil één federaal AI-kader dat alle staatswetten overrulet. Dat is groot nieuws, want tot nu toe was AI-regulering in Amerika een lappendeken. Daar beginnen we mee.

Het Witte Huis presenteert een nationaal AI-beleidskader dat staatswetten moet overtreffen — de federale overheid pakt de regie.

Linda: Tot nu toe had je in Amerika een wirwar aan regels. Elke staat deed zijn eigen ding. Californië had strenge eisen, Texas deed heel weinig, en bedrijven moesten maar zien hoe ze daar doorheen navigeerden. Het Witte Huis zegt nu: dat moet anders.

Siert: Het kader richt zich op een paar grote thema's. Kinderbeveiliging online, consumentenbescherming, intellectueel eigendom en nationale veiligheid. Maar het interessante is wat ze níét willen. Ze willen geen nieuw federaal toezichtorgaan oprichten. Geen nieuwe waakhond dus. In plaats daarvan zeggen ze: laat bestaande instanties het doen, per sector. De financiële toezichthouder houdt toezicht op AI in de financiële wereld, de gezondheidsautoriteit op AI in de zorg, enzovoort.

Linda: En ze pleiten voor regulerende sandboxes. Dat zijn omgevingen waar bedrijven nieuwe AI-toepassingen kunnen testen zonder meteen aan alle regels te hoeven voldoen. Klinkt innovatievriendelijk, maar je kunt je afvragen of dat niet ook een vrijbrief is om regels te omzeilen.

Siert: Dat is de spanning. Aan de ene kant wil je niet dat Amerika achterblijft bij China. Aan de andere kant: als je de teugels te veel laat vieren, wie beschermt dan de consument? Het kader vraagt ook om gestroomlijnde vergunningen voor datacenters. Dat is duidelijk een signaal richting de techsector: wij maken het makkelijker voor jullie.

Linda: Opvallend is ook de nadruk op auteursrecht. Het Witte Huis zegt expliciet dat auteursrechthouders ondersteund moeten worden. Dat is relevant voor de hele discussie over AI die getraind wordt op beschermd materiaal. Denk aan de rechtszaken van The New York Times tegen OpenAI.

Siert: De grote vraag is natuurlijk: haalt dit het door het Congres? Want een kader presenteren is één ding, het door de politieke molen krijgen is iets heel anders. Maar het signaal is helder. De federale overheid wil de regie pakken en het maakt de weg vrij voor een nationaal beleid dat voor iedereen geldt.

Linda: Dan nu iets heel anders. NVIDIA en een bedrijf genaamd Emerald AI gaan samenwerken met grote energiebedrijven. En het idee is eigenlijk best fascinerend.

NVIDIA wil AI-datacenters die niet alleen rekenkracht leveren, maar ook het stroomnet ondersteunen.

Siert: We weten allemaal dat AI ontzettend veel stroom vreet. De energiekosten van datacenters zijn een enorm probleem. Wat NVIDIA nu voorstelt, is eigenlijk: draai het om. Maak van die datacenters geen energievreters, maar energieactiva. Centra die het elektriciteitsnet kunnen ondersteunen.

Linda: Hoe werkt dat precies? Want een datacenter is toch gewoon een gebouw vol servers?

Siert: Het idee is dat deze zogenaamde flexibele AI-fabrieken slim omgaan met hun energieverbruik. Op momenten dat het stroomnet onder druk staat, schalen ze terug. En op momenten dat er overschot is, draaien ze vol. Zo worden ze een soort buffer voor het net. NVIDIA gebruikt hiervoor hun nieuwe Vera Rubin DSX-platform en een softwarebibliotheek genaamd DSX Flex.

Linda: De partners zijn niet de kleinste. AES, Constellation en NextEra Energy. Dat zijn echt grote spelers in de Amerikaanse energiemarkt. NextEra is zelfs de grootste producent van wind- en zonne-energie ter wereld.

Siert: En daar zit ook de link met hybride energieprojecten. Ze praten over gecollocaliseerde energie. Dat betekent: je zet een datacenter neer naast een energiecentrale, of naast een windpark, en je koppelt die direct aan elkaar. Minder transportverlies, snellere aansluiting op het net.

Linda: Dit is belangrijk omdat het hele verhaal van AI-groei op een gegeven moment stukloopt op de stroomvoorziening. Als je niet genoeg energie hebt, kun je niet meer datacenters bouwen. En als je niet meer datacenters bouwt, stopt de AI-revolutie.

Siert: Voor Nederland is dit ook relevant. We hebben hier dezelfde discussie. Datacenters in de Haarlemmermeer die enorme hoeveelheden stroom opslokken. Als dit concept van flexibele datacenters werkt, zou dat ook hier een oplossing kunnen bieden. Maar dan moet je wel de infrastructuur hebben om dat mogelijk te maken.

Linda: Even een kleine onderbreking. Luister je vaker naar The State of Tech? Druk dan op de likeknop en abonneer je — zo mis je nooit een aflevering. Oké, verder.

Linda: Het Amerikaanse Ministerie van Financiën lanceert een serie rondetafelgesprekken over AI in de financiële wereld. Klinkt misschien droog, maar het zit een behoorlijk interessant verhaal achter.

Het Amerikaanse Ministerie van Financiën start een publiek-private gespreksreeks over AI in de financiële sector.

Siert: Wat hier opvalt, is de toon. Secretaris van Financiën Scott Bessent zei iets wat je niet zo vaak hoort van een minister. Hij zei: het níét omarmen van productiviteitsverhogende technologie is zelf een risico. Dus niet alleen AI is een risico, maar juist het achterblijven bij AI.

Linda: Dat is een behoorlijk stevige uitspraak. Normaal gesproken hoor je politici vooral waarschuwen voor de risico's van AI. Bias, discriminatie, baanverlies. En dat is ook terecht. Maar Bessent draait het om.

Siert: De serie gaat over vier thema's. Fraudedetectie, cyberbeveiliging, kredietbeoordeling en bredere toepassingen van AI in financiële dienstverlening. En het is publiek-privaat, dus banken, verzekeraars en fintechbedrijven zitten samen met regelgevers aan tafel.

Linda: Dat is slim, want de financiële sector loopt eigenlijk al voorop in AI-gebruik. Grote banken gebruiken AI al jaren voor anomaliedetectie en handelsstrategieën. Maar de regelgeving loopt achter. En dat schept onzekerheid.

Siert: Waar het op neerkomt: als je AI gebruikt voor kredietbeoordeling en iemand wordt afgewezen, wie is er dan verantwoordelijk? Het algoritme? De bank? De ontwikkelaar van het model? Dat zijn vragen waar nog geen goede antwoorden op zijn. En deze rondetafels moeten daar richting aan geven.

Linda: In Nederland kennen we die discussie ook. Denk aan het toeslagenschandaal, waar algoritmes een rol speelden in de selectie van fraudeverdachten. De financiële sector moet daar lessen uit trekken. Transparantie over hoe AI beslissingen neemt, is cruciaal.

Siert: En de Nederlandse financiële sector is groot. ING, Rabobank, ABN AMRO — die kijken allemaal naar wat Amerika doet. Als daar nieuwe normen ontstaan uit deze gesprekken, heeft dat een domino-effect op hoe Europese banken hun AI-systemen inrichten.

Linda: Dan Apple. En Siert, dit is er eentje waar ik al maanden op wacht.

Apple belooft AI-vooruitgang op WWDC 2026 — en dat is opvallend, want normaal doet Apple niet aan grote beloftes vooraf.

Siert: Apple is altijd heel voorzichtig met wat ze van tevoren beloven. Normaal zeggen ze iets vaags als: "We hebben geweldige updates voor onze ontwikkelaars." Maar dit keer staat AI expliciet in de aankondiging. Dat is ongebruikelijk.

Linda: En er is ook een reden voor. Vorig jaar op WWDC was de AI-presentatie eerlijk gezegd wat mager. Apple Intelligence werd geïntroduceerd, maar het voelde halvolledig. Siri was nog steeds Siri. En ondertussen renden Google en Microsoft kilometers vooruit met hun AI-integraties.

Siert: De conferentie is van 8 tot 12 juni. En de verwachting is dat we iOS 27 te zien krijgen, samen met nieuwe versies van macOS en de andere platforms. De grote vraag is: wat gaat er met Siri gebeuren? Want Siri is jarenlang het lachertje geweest van de AI-assistenten. Als je het vergelijkt met Google Gemini of wat Microsoft doet met Copilot, dan heeft Apple serieus wat goed te maken.

Linda: Ik denk dat het sleutelwoord herziening is. Niet een update, niet een verbetering, maar een fundamentele herziening van hoe Siri werkt. Geruchten spreken over een Siri die volledige conversaties kan voeren, context onthoudt en diep geïntegreerd is in alle apps.

Siert: En dat is ook wat ontwikkelaars nodig hebben. Als Apple een sterke AI-laag biedt waar ontwikkelaars op kunnen bouwen, dan opent dat een hele nieuwe markt aan apps. Denk aan AI-assistenten die je agenda beheren, je mails samenvatten en je dag plannen. Maar dan écht goed, niet het halfbakken werk dat we tot nu toe zagen.

Linda: Voor de Nederlandse markt is dit ook relevant. Apple heeft een gigantische gebruikersbasis hier. Als die AI-functies straks ook goed werken in het Nederlands, dan verandert dat hoe miljoenen Nederlanders dagelijks met hun telefoon omgaan. Maar dat is altijd het pijnpunt geweest — Siri in het Nederlands is dramatisch.

Siert: Ja, dat wordt dé lakmoesproef. Als Apple AI-vooruitgang belooft maar het werkt alleen fatsoenlijk in het Engels, dan schiet je er in Nederland weinig mee op.

Linda: Verder vandaag. General Motors gaat de openbare weg op met hun volgende generatie autonome technologie. En dat is een behoorlijk grote stap.

GM stuurt meer dan tweehonderd zelfrijdende testautos de openbare weg op in Californië en Michigan.

Siert: Laten we dit even in perspectief plaatsen. GM heeft jarenlang data verzameld. Miljoenen kilometers aan rijdata, miljoenen gesimuleerde scenario's. En nu zeggen ze: we zijn klaar om dit in het echte verkeer te testen. Niet op een afgesloten circuit, maar op snelwegen. Tussen jou en mij.

Linda: Wel met een vangnet. Er zit een getrainde testrijder achter het stuur die op elk moment kan ingrijpen. Dus helemaal autonoom is het nog niet. Maar het is een cruciale stap. Want simulaties zijn één ding, de echte wereld is iets heel anders. Regen, wegwerkzaamheden, een fietser die iets onverwachts doet.

Siert: GM kiest bewust voor een stapsgewijze aanpak. Ze gaan niet in één keer naar niveau vijf autonomie. Ze testen eerst op snelwegen, wat relatief voorspelbaar is. Geen kruispunten, geen voetgangers, vooral rijstrookwissels en invoegen.

Linda: En dat is anders dan wat Waymo doet, toch? Waymo rijdt al rond in steden als San Francisco en Phoenix. GM focust meer op de snelweg en op persoonlijke voertuigen. Het idee is dat jij straks je eigen auto koopt met deze technologie erin.

Siert: Precies. En dat is de grote belofte. Niet een robotaxi die je bestelt, maar je eigen auto die op de snelweg zelf kan rijden. Dat verandert de dagelijkse ervaring van miljoenen automobilisten. Stel je voor: je rijdt van Amsterdam naar Eindhoven en je hoeft anderhalf uur lang niet zelf te sturen.

Linda: In Nederland zijn we daar ook mee bezig, zij het op kleinere schaal. Op de A2 en A58 lopen al tests met connected rijden. Maar qua volledig autonoom rijden lopen we achter op Amerika. De regelgeving hier is strenger, en onze wegen zijn smaller en drukker.

Siert: Toch is dit relevant voor ons. Als GM dit succesvol uitrolt, zullen Europese autofabrikanten moeten volgen. En dan komt ook hier de discussie over regelgeving weer op tafel.

Linda: En ons laatste onderwerp vandaag. De Europese Unie scherpt de productaansprakelijkheid aan. En nu vallen ook software en AI eronder.

De EU breidt productaansprakelijkheid uit naar software en AI — ontwikkelaars kunnen straks aansprakelijk worden gesteld voor schade door hun algoritmes.

Siert: Dit is echt een fundamentele verschuiving. Tot nu toe gold productaansprakelijkheid vooral voor fysieke producten. Een auto met een defecte rem, een magnetron die ontploft. Maar software? Dat viel er grotendeels buiten. En dat is nu voorbij.

Linda: De richtlijn heeft nummer 2024/2853, maar de implementatie komt nu pas echt op gang. Lidstaten hebben tot 9 december dit jaar om het in nationale wetgeving om te zetten. En het gaat ver. Stand-alone software valt eronder, AI-systemen vallen eronder, en ook digitale elementen in producten.

Siert: En er zit een interessant detail in. De richtlijn creëert ook aansprakelijkheid voor online platforms. Dus als een platform een AI-tool aanbiedt die schade veroorzaakt, kan het platform zelf aansprakelijk worden gesteld. Dat is nieuw.

Linda: De schade die je kunt claimen is ook verbreed. Niet alleen materiële schade, maar ook psychologische schade. En — dit vind ik echt opmerkelijk — vernietiging van persoonsgegevens. Als een AI-systeem jouw data vernietigt of corrumpeert, kun je daar een schadeclaim voor indienen.

Siert: Er zitten ook procesrechtelijke veranderingen in. Er komen openbaarmakingsverplichtingen. Dat betekent dat bedrijven in een rechtszaak verplicht kunnen worden om informatie te delen over hoe hun AI werkt. Dat is belangrijk, want het doorbreekt het black-box-argument. Bedrijven kunnen niet meer zeggen: sorry, we snappen zelf ook niet hoe het model tot die beslissing kwam.

Linda: Voor Nederland is dit heel concreet. De wetgever moet dit voor december omzetten in nationale wet. En Nederlandse bedrijven die AI-producten ontwikkelen of verkopen, moeten hun aansprakelijkheidsverzekeringen en compliance-processen herzien.

Siert: En combineer dit met de AI Act die al van kracht is. Dan krijg je een behoorlijk stevig Europees regelgevend kader. Enerzijds de AI Act die vooraf eisen stelt, anderzijds deze richtlijn die achteraf aansprakelijkheid regelt. Samen vormen ze een vangnet voor consumenten dat nergens anders ter wereld zo bestaat.

Linda: De vraag is of dit innovatie remt of juist vertrouwen schept. Ik neig naar het laatste. Als consumenten weten dat ze beschermd zijn, durven ze eerder nieuwe technologie te gebruiken.

Linda: Vandaag hadden we het over: het federale AI-kader uit Washington, NVIDIA's flexibele AI-energiefabrieken, AI in de financiële wereld, Apple's AI-beloftes voor WWDC, GM's zelfrijdende auto's op de openbare weg en de nieuwe Europese aansprakelijkheidsregels voor software en AI.

Siert: Meer weten of reageren? Ga naar thestateoftech.nl of mail ons op info@doorzetters.net.

Siert: State of Tech — de techwereld in 15 minuten.