← The State of Tech RSS Feed

21 maart 2026 · 11:13

Starcloud-satellieten, China's hersenimplantaat & Google Stitch — The State of Tech

The State of Tech van zaterdag 21 maart 2026: Amerikaanse start-up Starcloud wil 88.000 datacenters als satellieten lanceren, China keurt als eerste ter wereld een commercieel hersenimplantaat goed, en Google's gratis AI-designtool Stitch jaagt Figma de stuipen op het lijf. Daarnaast laat Anthropic 81.000 mensen interviewen door Claude zelf, slankt Alibaba een derde van zijn personeelsbestand af, en stelt Jensen Huang voor om NVIDIA-ingenieurs deels in AI-tokens te betalen.

AI ruimtevaart China hersentechnologie Google arbeidsmarkt

Beluister deze aflevering:

Transcript

Linda: Welkom bij The State of Tech, het is zaterdag 21 maart 2026. Ik ben Linda Duursma.

Siert: En ik ben Siert de Groot. We beginnen vandaag met iets wat klinkt als sciencefiction maar het gewoon niet meer is: een Amerikaans bedrijf wil 88.000 datacenters de ruimte in schieten.

Starcloud wil de cloud letterlijk in de wolken zetten — met 88.000 satelliet-datacenters in een baan om de aarde.

Linda: Oké, even tot je laten doordringen. Achtentachtigduizend satellieten. In een baan om de aarde. Die samen één gigantisch datacenter vormen.

Siert: En dan hebben we het niet over kleine dingetjes. Dit zijn volwaardige rekenunits met AWS-hardware aan boord. Het bedrijf heet Starcloud en ze hebben bij de Federal Communications Commission een aanvraag ingediend voor die constellatie. Ter vergelijking: Starlink van SpaceX heeft er op dit moment zo'n tienduizend in de lucht.

Linda: Maar waarom zou je datacenters de ruimte in willen sturen? Op aarde hebben we toch genoeg plek?

Siert: Nou, steeds minder eigenlijk. De energievraag van AI-datacenters is gigantisch. In de ruimte heb je onbeperkte zonne-energie, geen koelprobleem want de koude van de ruimte doet dat werk, en je hebt geen conflict met lokale gemeenschappen die geen brommend datacenter in hun achtertuin willen.

Linda: Dat klinkt mooi, maar de kosten moeten astronomisch zijn. Pun intended.

Siert: Die zijn ook enorm, maar de lanceerkosten dalen rap dankzij herbruikbare raketten. En het feit dat AWS als partner meedoet, geeft dit project wel serieuze geloofwaardigheid. Dit is geen garageproject.

Linda: Dan nu iets heel anders, maar minstens zo indrukwekkend. China heeft het eerste commerciële hersenimplantaat ter wereld goedgekeurd.

China keurt als eerste land ter wereld een commercieel hersenimplantaat goed — en laat Neuralink achter zich.

Siert: Dit is echt een doorbraak. Neuracle Medical Technology — een Chinees bedrijf — heeft als eerste ter wereld een volledige commerciële goedkeuring. Niet een klinische trial, niet een uitzondering, maar echt: dit mag verkocht en geïmplanteerd worden.

Linda: En Neuralink van Elon Musk dan? Die zijn toch al een tijdje bezig met dit soort technologie?

Siert: Klopt, maar Neuralink zit nog in de fase van experimentele trials in de VS. De goedkeuringsroute bij de FDA, de Amerikaanse toezichthouder, is strenger en langzamer. China heeft hier strategisch voor gekozen: ze willen leider zijn in neurotechnologie en ze hebben het regelgevende pad versneld.

Linda: En dan dat Nature-onderzoek. Tweeëntwintig woorden per minuut typen, puur door te denken. Dat is echt bijzonder voor iemand die door ALS volledig verlamd is.

Siert: Ja, dat is sneller dan veel mensen met ernstige motorische beperkingen kunnen met traditionele hulpmiddelen. De technologie leest hersenactiviteit en vertaalt die in tekst. En het wordt steeds nauwkeuriger.

Linda: Dit roept wel vragen op. Als China vooroploopt, wat betekent dat voor de wereldwijde standaarden? En voor de ethiek?

Siert: Precies, want bij hersenimplantaten heb je het over de meest intieme data die er bestaat: je gedachten. Wie beheert die data? Welke overheid heeft daar toegang toe? In China heb je daar een heel ander antwoord op dan in Europa.

Linda: Even een kleine onderbreking. Luister je vaker naar The State of Tech? Druk dan op de likeknop en abonneer je — zo mis je nooit een aflevering. Oké, verder.

Linda: Google heeft deze week Stitch gelanceerd, een gratis AI-ontwerptool. En het effect was meteen zichtbaar: het aandeel Figma daalde met acht procent.

Google's gratis AI-designtool Stitch jaagt Figma de stuipen op het lijf — het aandeel daalt acht procent.

Siert: Dit is de designwereld die wakker wordt geschud. Stitch van Google Labs is eigenlijk een complete designomgeving waarin je met je stem of met tekst een interface kunt ontwerpen. Je zegt: ik wil een dashboardpagina met een grafiek linksboven en een navigatiebalk — en het staat er.

Linda: En het is gratis. Dat is natuurlijk de doodsteek voor bedrijven als Figma die daar geld voor vragen.

Siert: Figma kost teams honderden euro's per maand. En nu biedt Google iets vergelijkbaars aan voor nul euro. Je kunt je ontwerpen zelfs exporteren naar Figma-formaat, dus de overstap is heel laagdrempelig. Die acht procent koersdaling bij Figma is een directe reactie van beleggers die denken: dit gaat pijn doen.

Linda: Ze noemen het vibe design. Dat is eigenlijk hetzelfde idee als vibe coding — je beschrijft je intentie en AI doet de rest.

Siert: En dat is de grote trend. Je hoeft steeds minder vakkennis te hebben om iets professioneels te maken. Een ondernemer zonder designachtergrond kan nu in een uur een volledig prototype bouwen. Dat is geweldig voor de democratisering, maar als je designbureau hebt, moet je je verdienmodel heroverwegen.

Linda: Google geeft dit gratis weg, maar ze zijn natuurlijk niet liefdadig bezig.

Siert: Nee, als jij je hele ontwerpproces in Google's ecosysteem doet, gebruik je hun cloud, hun tools, hun AI. Dat is het klassieke platformspel.

Linda: Oké, dan nu naar Anthropic. Zij hebben het grootste kwalitatieve AI-onderzoek ooit uitgevoerd. Eenentachtigduizend mensen zijn geïnterviewd. En het bijzondere: de interviews zijn afgenomen door Claude zelf.

Anthropic laat Claude 81.000 mensen interviewen over AI — en de antwoorden zijn genuanceerder dan je zou verwachten.

Siert: Dit is op meerdere niveaus fascinerend. Ten eerste de schaal: eenentachtigduizend diepte-interviews, dat zou met menselijke onderzoekers jaren kosten. Claude deed het in een fractie van die tijd.

Linda: En dat is meteen ook een beetje meta, toch? Een AI die mensen interviewt over hun zorgen over AI.

Siert: Precies, en toch werkt het. Omdat het kwalitatief onderzoek is — open vragen, doorvragen, nuance — krijg je veel rijkere data dan een standaard enquête. En de resultaten zijn interessant. Mensen zijn niet zwart-wit over AI. Ze zien de productiviteitswinst, ze gebruiken het dagelijks, maar tegelijkertijd maken ze zich serieuze zorgen.

Linda: Welke zorgen springen eruit?

Siert: Twee dingen. Ten eerste autonomie: mensen willen dat AI hen helpt, niet dat AI beslissingen voor hen neemt. Ze willen het stuur in handen houden. Ten tweede banen: de angst dat AI werk overneemt is niet afgenomen, ondanks alle verhalen over nieuwe banen die erbij komen.

Linda: Dat is eerlijk gezegd begrijpelijk als je ziet wat er bij Alibaba gebeurt. Maar daar komen we zo op.

Siert: Wat dit onderzoek krachtig maakt, is dat het Anthropic dwingt om naar hun eigen gebruikers te luisteren. Ze publiceren het openbaar, dus ook concurrenten en beleidsmakers kunnen ermee aan de slag. Dat is vrij uniek in deze industrie.

Linda: Dan dat verhaal over Alibaba. Het personeelsbestand is met vierendertig procent gekrompen. Meer dan een derde van alle medewerkers, weg.

Alibaba slankt een derde van het personeel af om alles op AI te zetten — het signaal uit China is luid en duidelijk.

Siert: Dit zijn geen kleine aantallen. Alibaba had op het hoogtepunt meer dan tweehonderdvijftigduizend medewerkers. Een derde daarvan kwijtraken is echt massaal. En dit is geen bedrijf in nood — de omzet groeit gewoon.

Linda: Dat maakt het eigenlijk nog verontrustender. Ze ontslaan niet omdat het slecht gaat, maar omdat AI het werk overneemt.

Siert: En dat is precies het patroon dat we bij meer techbedrijven zien. Je vervangt middenlagen van de organisatie door AI-systemen. Klantenservice, contentmoderatie, logistieke planning, data-analyse — al die functies worden geautomatiseerd. En de vrijgekomen middelen gaan naar AI-engineers en GPU-infrastructuur.

Linda: Is dit een specifiek Chinees verhaal of zien we dit overal?

Siert: Overal. Meta deed het, Google deed het, en Jensen Huang van NVIDIA — daar hebben we het zo over — voorspelt dat zijn eigen bedrijf meer AI-agenten dan mensen in dienst zal hebben. Het verschil is dat China minder sociale vangnetten heeft voor dit soort massontslagen, dus de impact op werknemers is daar harder.

Linda: En Goldman Sachs zegt dat vijfentwintig procent van alle werkuren in Amerika uiteindelijk geautomatiseerd kan worden.

Siert: Dat cijfer zet alles in perspectief. We hebben het niet over een niche, we hebben het over een kwart van alle arbeid.

Linda: We sluiten af met Jensen Huang, want die had deze week een opmerkelijk voorstel. Hij wil ingenieurs gaan betalen met AI-tokens.

Jensen Huang wil NVIDIA-ingenieurs deels betalen in AI-tokens — compute wordt de nieuwe arbeidsvoorwaarde.

Siert: Dit klinkt als sciencefiction, maar als je erover nadenkt is het heel logisch. Elke ingenieur bij NVIDIA werkt dagelijks met AI-modellen. Die modellen kosten rekenkracht. Door ze een tokenbudget te geven, geef je ze eigenlijk gereedschap.

Linda: Het is alsof een bouwbedrijf zegt: we betalen je salaris, en je krijgt er gratis een graafmachine bij.

Siert: Precies. Maar het gaat verder. Huang ziet een toekomst waarin NVIDIA honderdduizenden AI-agenten in dienst heeft. Die agenten schrijven code, testen software, analyseren data. En de menselijke ingenieur stuurt die agenten aan met zijn tokenbudget.

Linda: Dus je salaris zegt iets over je eigen waarde, en je tokenbudget zegt iets over hoeveel AI-kracht je mag aansturen.

Siert: En dat wordt een nieuwe vorm van status in Silicon Valley. Het is nu al zo dat bedrijven rekenkracht als strategisch asset zien. Dit maakt het persoonlijk. Jouw AI-budget wordt net zo belangrijk als je aandelenopties.

Linda: Er zit wel een ongemakkelijke kant aan. Als je bedrijf driekwart miljoen AI-agenten heeft en maar vijfenzeventigduizend mensen, dan is de machtsverschuiving wel heel tastbaar.

Siert: Dat is precies waar die Goldman Sachs-cijfers terugkomen. Zes tot zeven procent van de banen verdwijnt in de overgangsfase, zeggen zij. Maar de banen die overblijven, worden krachtiger. De vraag is natuurlijk: voor wie werkt dat model? Voor de ingenieur die AI-agenten aanstuurt, is het fantastisch. Voor de mensen wier werk die agenten overnemen, veel minder.

Linda: En als andere bedrijven dit overnemen, verandert de hele arbeidsmarkt. Stel je voor dat je bij een sollicitatie niet alleen vraagt naar salaris, maar ook naar je AI-budget.

Siert: Dat gaat gebeuren. Gegarandeerd. Binnen twee jaar is dit standaard bij grote techbedrijven.

Linda: Vandaag hadden we het over: Starcloud en 88.000 datacenters in de ruimte, China's commerciële hersenimplantaat, Google Stitch versus Figma, Anthropic's megastudie met 81.000 mensen, Alibaba's AI-ontslagronde, en Jensen Huang die ingenieurs wil betalen met AI-tokens.

Siert: Meer weten of reageren? Ga naar thestateoftech.nl of mail ons op info@doorzetters.net.

Siert: State of Tech — de techwereld in 15 minuten.